3 – 2 – 1

Voor mij wordt het de derde keer.

Voor de vriendin de tweede keer.

Voor de twee zonen de eerste keer.

Met twee kinderen (4 en 8) het vliegtuig nemen en dan tien dagen lang met vier in een campervan leven in een land waar het weer nogal fris en wisselvallig durft te zijn?  Hopen dat het vliegtuig niet te veel vertraging heeft of we kunnen onze campervan pas een dag later halen en intussen een nachtje doorbrengen in de luchthaven.  De laatste dag om vijf uur ’s ochtends in de luchthaven present staan voor de terugvlucht.  En daar allemaal belachelijk veel geld voor neertellen.  Of ik dat zie zitten?  Ik weet het niet goed.  Of we een beetje geschift zijn dat te doen?  Waarschijnlijk wel, maar in ruil krijgen we geisers, gletsjers, vulkanen, warmwaterbeekjes, lavagrotten, walvissen, duizenden watervallen en heel misschien zelfs het noorderlicht te zien.

We gaan naar IJsland!

Advertenties

Applaus

Vandaag was het, start van de lente zijnde, applausdag voor fietsers.  De fietsersbond deed van “hoera, proficiat dat je fietst.”  Ik ben geen applausteams gepasseerd, maar da’s niet erg.  Toen ik vanochtend vertrok en na een kilometer achterom keek zag ik dit:

Een mooier applaus kan een mens niet krijgen.